Παρουσιάζει και σχολιάζει ο Άγγελος Πολύδωρος
Η πιο πλούσια γυναίκα στον κόσμο – La femme la plus riche du monde
Μια ταινία βασισμένη στην πραγματική υπόθεση Μπετανκούρ που σκανδάλισε τη Γαλλία της δεκαετίας του 2010.
Στο επίκεντρο της ταινίας βρίσκεται η Μαριάν Φαρέρ, επικεφαλής μιας μεγάλης εταιρείας καλλυντικών, η οποία μπορεί να είναι πλήρως αφοσιωμένη στο μέλλον της επιχείρησής της, αλλά φαίνεται να μην αντλεί καμία χαρά από την καθημερινότητά της ως επιχειρηματίας. Αυτό αλλάζει τελείως όταν γνωρίζεται με τον ιδιόρρυθμο φωτογράφο Πιερ-Αλέν Φαντέν, ο οποίος με αφορμή τη φωτογράφισή της για το περιοδικό Selfish την επισκέπτεται στην κατοικία της στο Νεϊγί-Συρ-Σεν και εκεί δημιουργείται μεταξύ τους ένας περίεργος ερωτικός δεσμός, αφού η Μαριάν παραμένει πιστή στον επί χρόνια σύζυγό της Γκι, ενώ και ο Πιερ-Αλέν έχει ταυτόχρονη σχέση με τον φοιτητή Ραφαέλ.
Η παρουσία του καλλιτέχνη, και γελωτοποιού για χάρη της, χαλαρώνει αυτή την γυναίκα της ανώτερης τάξης σε βαθμό, που δεν διστάζει ποτέ κάθε φορά που της ζητάει μια οικονομική χάρη, να του κόβει και από μια επιταγή εκατομμυρίων. Αυτό προς μεγάλη δυσαρέσκεια της μοναχοκόρης της Φρεντερίκ, και του μπάτλερ της Ζερόμ, ο οποίος με τα μυστικά που γνωρίζει και ηχογραφεί, παριστάνει τον προστάτη όλων παίζοντας ταυτόχρονα διπλό παιχνίδι.
Ο Τιερί Κλιφά δεν έχει προσπαθήσει να κάνει μια βιογραφία, αλλά ένα ψυχογράφημα-θρίλερ πάνω στις δυο βασικές προσωπικότητες της ιστορίας και το έχει πετύχει: τη δυναμική Μαριάν της Ιζαμπέλ Ιπέρ που κεντρίζει το ενδιαφέρον με την αδυναμία της να αντισταθεί στον υπέροχα αδίστακτο τσαρλατάνο Πιερ-Αλέν που τον υποδύεται έξοχα ο Λοράν Λαφίτ.
Επίσης, κρατά το ενδιαφέρον με τη συνακόλουθη ιστορία, που προκύπτει από τη σκανδαλώδη ζωή της οικογένειας: τις καταγγελίες που έρχονται στο φως για φοροδιαφυγή, τους υπεράκτιους τραπεζικούς λογαριασμούς και τις εξ ίσου παράνομες χρηματοδοτήσεις της προεκλογικής εκστρατείας του πρώην προέδρου Νικολά Σαρκοζί. Όλα σε μια χώρα όπου, όπως λέει κάποιος χαρακτήρας στην ταινία, «στη Γαλλία οι άνθρωποι μισούν τους πλούσιους».
Συνολικά, η ταινία βλέπεται ευχάριστα και με εξαιρετικό ενδιαφέρον και περισσότερο χάρη στις ερμηνείες των Ιζαμπέλ Ιπέρ και Λοράν Λαφίτ, καθώς και του Ραφαέλ Περσονάζ, πουυ υποδύεται τον μπάτλερ Ζερόμ.
INFO
Είδος: Δράμα, Ιστορικό, 121΄
Χώρα: Γαλλία, 2026
Σκηνοθεσία: Τιερί Κλιφά
Παίζουν: Ιζαμπέλ Ιπέρ, Λοράν Λαφίτ, Μαρινά Φουά, Ραφαέλ Περσονάζ, Αντρέ Μαρκόν, Ματιέ Ντεμί
Διανομή: Rosebud.21
Ανταρσία – Mutiny
Κλειστοφοβική περιπέτεια εκδίκησης και βίας εν πλω, με ένα σενάριο που είχε γραφτεί ως sequel της ταινίας δράσης Plane με τον Τζέραρντ Μπάτλερ, ο οποίος όμως αρνήθηκε τη συμμετοχή. Έτσι, τροποποίησαν την εναέρια δράση ως αυτόνομη… θαλασσινή και κάλεσαν τον σκληρό, αγέλαστο, αμείλικτο, βίαιο και αποτελεσματικό Τζέισον Στέιθαμ (αν τον έχετε δει να χαμογελάει, είναι γλυκούλης) ο οποίος δέχτηκε αμέσως το ρόλο του Κόουλ Ριντ.
Ο Κόουλ Ριντ είναι ένας πρώην αξιωματικός, που έχει αφήσει πίσω του τη δράση για να εργαστεί ως επικεφαλής ασφαλείας. Όταν όμως ο δισεκατομμυριούχος εργοδότης και φίλος του δολοφονείται μπροστά στα μάτια του, η ζωή του ανατρέπεται μέσα σε λίγα λεπτά. Βρίσκεται ξαφνικά παγιδευμένος καθώς οι πραγματικοί ένοχοι τον ενοχοποιούν για το έγκλημα και τον μετατρέπουν στον πιο καταζητούμενο άνθρωπο στον κόσμο.
Αποφασισμένος να καθαρίσει το όνομά του και να εκδικηθεί τον θάνατο του εργοδότη του, χωρίς να μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν και με όλες τις ενδείξεις να στρέφονται εναντίον του, ο Κόουλ αναγκάζεται να λειτουργήσει αυτόνομα. Η αναζήτησή του τον οδηγεί σε ένα πλοίο και στη διαπίστωση μιας πολύ μεγάλης διεθνούς συνωμοσίας.
INFO
Είδος: Περιπέτεια, Δράσης, 95’
Χώρες: Ηνωμ. Βασίλειο, ΗΠΑ, 2026
Σκηνοθεσία: Ζαν-Φρανσουά Ρισέ
Παίζουν: Τζέισον Στέιθαμ, Αναμπέλα Γουόλις, Άντριαν Λέστερ, Ρόλαντ Μόλερ, Τζέισον Γουόνκ, Ραμόν Τικάραμ
Διανομή: Spentzos Film
Για μια νύχτα μόνο – One night only
Μια καλή ιδέα που χάνεται από το υπερβολικά αποστειρωμένο σενάριο, η οποία δεν σώζεται από την καλή χημεία των πρωταγωνιστών.
Σύμφωνα με το σενάριο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ως μέσο ελέγχου του πληθυσμού, έχει χαρακτηρίσει παράνομο το προγαμιαίο σεξ εκτός από μία νύχτα κάθε χρόνο (μου θύμισε το The Purge του 2013, που για μια νύχτα επιτρέπονται όλες οι παρανομίες και γίνεται χαμός).
Όπως αντιλαμβάνεστε, επειδή αυτή είναι η μόνη νύχτα που οι αδέσμευτοι μπορούν να το κάνουν, επικρατεί χάος. Οι άνθρωποι ορμούν ο ένας στον άλλον στο μετρό, στα πάρκα, στα μπαρ, όπου και με όποιον τους τη δίνει. Μια νύχτα-αφορμή για να συναντηθούν οι δύο κύριοι χαρακτήρες της. Η κοπέλα (Μάγια Χοκ) του Όουεν (Κάλουμ Τέρνερ) του λέει ότι αντί να μείνει μαζί του, θέλει να βιώσει μια νέα εμπειρία. Η Άλι (Μόνικα Μπαρμπάρο) είναι ελεύθερη και ρομαντική, αλλά πάντα δύσπιστη απέναντι σε αυτή τη νύχτα.
Οι δρόμοι του μοναχικού πλέον Όουεν και της ρομαντικής Άλι διασταυρώνονται κατά τη διάρκεια αυτών των δώδεκα ωρών σεξουαλικής ελευθερίας και από τη στιγμή που γνωρίζονται νιώθουν μια έντονη έλξη. Όμως ενώ κάποια πράγματα τους φέρνουν κοντά υπάρχουν και κάποια που τους απομακρύνουν. Διότι, όπως προκύπτει από την εξέλιξη, ο Όουεν και η ρομαντική Άλι είναι ίσως οι μοναδικοί στην πόλη που αναζητούν κάτι περισσότερο από το επιτρεπόμενο one night stand.
Συνολικά, θα τολμήσω να γράψω ότι μια ταινία χωρίς σκηνές σεξ, για μια νύχτα που αυτό επιτρέπεται, είναι σα να βλέπεις το The Purge χωρίς αίματα και αποκεφαλισμούς. Κάπου χάνεται η ωραία ιδέα, όπως έγραψα και στον πρόλογο.
INFO
Είδος: Ρομαντική, Κομεντί, 106΄
Χώρα: ΗΠΑ, 2026
Σκηνοθεσία : Γουίλ Γκλακ
Παίζουν: Μόνικα Μπαρμπάρο, Κάλουμ Τέρνερ, Μάγια Χοκ, Τζούλια Φοξ, Κινγκ Πρίνσες, Μπεν Μάρσαλ, Μόλι Ρίνγκγουολντ, ΛεΒάρ Μπέρτον
Διανομή: Tanweer
Τορέντε για πρόεδρος – Torrente Presidente
Μια ταινία που διακωμωδεί με σπαρταριστό τρόπο τα κοινωνικά και πολιτικά στερεότυπα της Ισπανίας.
Ο Χοσέ Λουίς Τορέντε, ο πιο πολιτικά ανορθόδοξος ήρωας της Ισπανίας: ακροδεξιός, ρατσιστής και φαλλοκράτης πρώην αστυνομικός -ένας εμβληματικός αντιήρωας που δημιούργησε ο Σαντιάγκο Σεγκούρα- είναι απόλυτα πεπεισμένος πως μόνο αυτός μπορεί να σώσει την Ισπανία. Έτσι, ανάμεσα σε θεωρίες συνωμοσίας, influencers και μια χαοτική προεκλογική εκστρατεία, εκείνος βάζει υποψηφιότητα για την εξουσία.
Συνολικά, έχουμε μια κωμωδία που σατιρίζει τους πάντες χωρίς διακρίσεις, λειτουργώντας ως καθρέφτης μιας συχνά παράλογης Ισπανίας και με αυτό τον τρόπο αναδεικνύει την ιστορία, την κοινωνία και τους ανθρώπους της χώρας.
Βλέπεται ευχάριστα.
INFO
Είδος: Κωμωδία, Σάτιρα, 102΄
Χώρα: Ισπανία, 2025
Σκηνοθεσία: Σαντιάγκο Σεγκούρα
Παίζουν: Σαντιάγκο Σεγκούρα, Φερνάντο Εστέσο, Γκαμπίνο Ντιέγκο
Διανομή: Weirdwave
Fjord
Μια ταινία για τη σύγκρουση μεταξύ παραδοσιακών αξιών και επιδιώξεων για πρόοδο, μεταξύ πίστης και των περιορισμών που επιβάλλει η θρησκεία, μεταξύ συνείδησης και προσαρμογής, μεταξύ ιδεαλιστικών λόγων και των περιπλοκών της πραγματικότητας,
Ένα βαθιά θρησκευόμενο ρουμανο-νορβηγικό ζευγάρι εγκαθίσταται με τα πέντε παιδιά του, σε ένα απομακρυσμένο χωριό στα φιόρδ της Νορβηγίας. Όταν όμως η έφηβη κόρη τους εμφανίζεται στο σχολείο με μώλωπες και γρατσουνιές στο λαιμό και την πλάτη, η υπηρεσία προστασίας των παιδιών παρεμβαίνει αμέσως και από εκεί ξεκινά η μακρά δοκιμασία της οικογένειας, που αντιμετωπίζει το πιο προοδευτικό για τα μέτρα της νορβηγικό δικαστικό και κοινωνικό σύστημα.
Ο Κριστιάν Μουνγκίου σκηνοθετεί αποστασιοποιημένα, οι ερμηνείες των Ρέινσβε και Σταν είναι σπαρακτικές και η φωτογραφία του παγωμένου τοπίου από τον Τούντορ Βλάντιμιρ Παντούρου συμβάλλει στην αποπνικτική ατμόσφαιρα μέσα στην επταμελή οικογένεια Γκεοργκίου.
Συνολικά, μια καφκική ατμόσφαιρα που επιβαρύνεται από την πολυπολιτισμική βαβέλ των σκανδιναβικών χωρών λόγω της μεταναστευτικής ροής και της διαφορετικότητας αντιλήψεων. Εξαιρετική ταινία.
INFO
Είδος: Δράμα, Θρίλερ, 146΄
Χώρες: Ρουμανία, Γαλλία, Νορβηγία, Δανία, Φινλανδία, Σουηδία, 2026
Σκηνοθεσία: Κριστιάν Μουνγκίου
Παίζουν: Ρενάτε Ρέινσβε, Σεμπάστιαν Σταν, Θόρμπιορν Χαρ, Λίζα Λόβεν Κόνγκσλι, Κρίστιαν Ρούμπεκ
Διανομή: Spentzos Film
Insidious: Έξω από το απώτερο – Insidious: Out of the further
Το franchise που έχει στοιχειώσει μια ολόκληρη γενιά, συνεχίζεται στο Διηνεκές και το Επέκεινα, με την ίδια βία, την ίδια αιματοχυσία και την ίδια σκληρή γλώσσα.
Η Τζέμα (Αμέλια Ιβ), μία νεαρή μητέρα που μεγαλώνει την κόρη της στο πατρικό της σπίτι, ανακαλύπτει ότι μπορεί να ταξιδέψει στο Απώτερο: το καθαρτήριο των χαμένων ψυχών, στην καρδιά του σύμπαντος του Insidious. Όταν κάτι δαιμονικό την κυνηγάει, η Τζέμα διαπιστώνει ότι έχει την ικανότητα όχι μόνο να επισκέπτεται απλώς το Απώτερο, αλλά μπορεί να φέρει στον πραγματικό κόσμο ό,τι ζει μέσα σε αυτό. Μόλις οι δαίμονες αντιλαμβάνονται τη δύναμή της, ο κόσμος μας γίνεται το παιχνίδι τους.
Συστήνεται στους φίλους του είδους.
INFO
Είδος: Θρίλερ, Τρόμου, Υπερφυσικού, Ψυχολογικού, 106΄
Χώρες: Αυστραλία, ΗΠΑ, 2026
Σκηνοθεσία: Τζέικομπ Τσέιζ
Παίζουν: Αμέλια Ιβ, Μπράντον Περέα, Λιν Σέι
Διανομή: Feelgood
Minions και τέρατα – Minions and monsters
Συνέχεια του γνωστού franchise. Πρόκειται για τη φασαριόζικη ιστορία του πώς τα Minions κατέκτησαν το Χόλιγουντ, έγιναν σταρ του σινεμά, έχασαν τα πάντα, εξαπέλυσαν τέρατα, προκάλεσαν χάος στην ανθρωπότητα και ύστερα συνασπίστηκαν για να τη σώσουν!
INFO
Είδος: Animation, Περιπέτεια, Δράσης, 90
Χώρα: ΗΠΑ,| 2026
Σκηνοθεσία: Πιέρ Κοφέν
Διανομή: Tanweer
Ο λαβύρινθος του Πάνα – Pan’ s labyrinth (Επαν.)
Εντάξει, ο Λαβύρινθος του Πάνα δεν είναι και χτεσινός για να τον εξυμνήσω πάλι, όπως είχα κάνει και το Φεβρουάριο του 2007, αλλά που ξέρεις; Μπορεί να υπάρχει κάποιος πιο νέος που θα θέλει να μάθει κάτι γι’ αυτό το ονειρικό αριστούργημα του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο.
Είναι ένα παραμύθι για μεγάλους και μη σας πάει στο μυαλό ο Τιμ Μπάρτον για βιαστικές συγκρίσεις, διότι εδώ έχουμε και την πολιτική χροιά. Ο Ντελ Τόρο, έχει δημιουργήσει μια αλληγορία με φόντο την σπαραγμένη από τον εμφύλιο Ισπανία του ’40 (που τόσο έχει εμπνεύσει τους Ισπανούς καλλιτέχνες), διαστρέφει την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων και υπογράφει ένα παραμύθι αυστηρά για μεγάλους.
Η Οφηλία του, ένα μοναχικό και ονειροπόλο κορίτσι που ζει με τη μητέρα της και τον πατριό της, έναν αξιωματικό του στρατού επιφορτισμένο να «καθαρίσει» την περιοχή από τους αντάρτες ζει στη μοναξιά της και σαν παιδί, όπως όλα, δημιουργεί έναν κόσμο γεμάτο με φανταστικά πλάσματα, μυστικές αποστολές και κρυμμένα πεπρωμένα. Μόνο που με την εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα που κυριαρχεί γύρω της, το παραμύθι της έχει περισσότερους δράκους από ότι τα άλλα παραμύθια.
Αχαλίνωτη φαντασία, εξαιρετικά οπτικά εφέ, απίστευτη μουσική και γενικά μια ατμόσφαιρα πέρα για πέρα ονειρική και μαγευτική που όμως πατά γερά πάνω στην ατμόσφαιρα του εμφύλιου και τον άγριο ρεαλισμό.
Ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο των «Hellboy», «Blade II» και «Η ράχη του Διαβόλου», έχει δημιουργήσει μια εντυπωσιακή αλληγορία και μια αξέχαστη ταινία.
Υπόθεση: Ισπανία, 1944 το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου. Η Κάρμεν, που πρόσφατα ξαναπαντρεύτηκε, μετακομίζει με την κόρη της Οφηλία, στο σπίτι του καινούργιου της συζύγου Βιντάλ, λοχαγό στον στρατό του δικτάτορα Φράνκο. Μην μπορώντας να αντέξει εύκολα την καινούρια της ζωή, το νεαρό κορίτσι ψάχνει να βρει καταφύγιο σε έναν μυστηριώδη λαβύρινθο, που ανακαλύπτει δίπλα στο νέο της σπίτι. Ο Πάνας, ο φρουρός του, ένα μαγικό πλάσμα, της αποκαλύπτει ότι είναι η χαμένη από καιρό πριγκίπισσα του μυθικού αυτού βασιλείου. Για να βρει την αλήθεια, η Οφηλία πρέπει να φέρει εις πέρας τρεις επικίνδυνες αποστολές, αποστολές που δεν μοιάζουν σε τίποτα με ό,τι έχει αντιμετωπίσει ως τώρα στη ζωή της.
INFO
Είδος: Φαντασίας, Αλληγορικό, Δράμα, 118΄
Χώρες: Ισπανία, Μεξικό, 2006
Σκηνοθεσία: Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο
Παίζουν: Σέρζι Λόπεζ, Μαριμπέλ Βερντού, Ιβάνα Μπακέρο, Αριάντνα Τζιλ, Νταγκ Τζόουνς
Διανομή: Weirdwave
Trainspotting (Επαν.)
Εμβληματική ταινία του Ντάνι Μπόιλ, η οποία βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Ίρβινγκ Γουέλς, ακολουθεί μια ομάδα νέων στο Εδιμβούργο, οι οποίοι είναι εθισμένοι στην ηρωίνη και οι συμπεριφορές τους έχουν επιπτώσεις στην κοινωνία και στις ζωές τους.
Όταν πρωτοείδα την ταινία, τους αποκάλεσα «μπουμπούκια». Ήταν το είδος εκείνο των νέων, που κάτι δεν τους αρέσει στην κοινωνία που ζουν, αλλά αν τους ρωτήσεις τι κοινωνία θέλουν θα δυσκολευτούν να απαντήσουν. Εάν κάνουν προσπάθεια να απαντήσουν… Μετά σκέφτηκα: ίσως είμαι συντηρητικός. Ας δείξω επιείκεια. Είχα δει λοιπόν, μια ταινία για τη νεότητα, το ψάξιμο του εαυτού, την ανία, τη φιλία, την κοινωνική περιθωριοποίηση και τις φοβίες της ότι η κανονική ζωή δεν έχει τίποτα να προσφέρει.
Κεντρικός χαρακτήρας είναι ο Ρέντον, ένας νεαρός εξαρτημένος που γνωρίζει πολύ καλά ότι η ζωή του οδηγείται στην αυτοκαταστροφή, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι έτοιμος να εγκαταλείψει τον κόσμο των ναρκωτικών. Οι φίλοι του αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκδοχές της ζωής: ο Σπαντ είναι ο καλοπροαίρετος αλλά αδύναμος χαρακτήρας, ο Σικ-μπόι χειριστικός και κυνικός, ενώ ο Μπέγκμπι είναι βίαιος και απρόβλεπτος.
Τώρα που γράφω αυτά, έχει μεσολαβήσει και η ταινία Τ2 Trainspotting (2017) πάλι του Ντάνι Μπόιλ, στο οποίο αν και τα μπουμπούκια συναντιούνται 21 χρόνια μετά, δεν φαίνονται να έχουν αλλάξει νοοτροπία, οπότε δίνουν άλλη αξία, αναδρομική, στο πρώτο έργο, που τότε άφηνε την αμφιλεγόμενη εντύπωση ότι η κατάσταση με τα ναρκωτικά «δείχνει το χιούμορ και την αυτογνωσία των χαρακτήρων, γι’ αυτό άρεσε και δεν άρεσε» (αυτό το πήρα από συνέντευξη του σεναριογράφου Τζον Χοτζ).
Συνολικά, το Trainspotting είναι ένα δράμα που περιστρέφεται γύρω από ένα πολύ βαθύ ερώτημα, που πρέπει να σκεφτούν σοβαρά (ξέρουν ποιοι): εάν απορρίψεις τη ζωή που σου προσφέρει η κοινωνία, τι ζωή θα επιλέξεις στη θέση της; Η ταινία δεν δίνει απάντηση και αυτό δεν είναι cool. Γνώμη μου.
INFO
Είδος: Δράμα, 94΄
Χώρα: Ηνωμ. Βασίλειο, 1966
Σκηνοθεσία: Ντάνι Μπόιλ
Παίζουν: Γιούαν Μακρέγκορ, Γιούεν Μπρέμνερ, Τζόνι Λι Μίλερ, Κέβιν Μακίντ, Ρόμπερτ Καρλάιλ, Κέλι Μακνόνταλντ, Πίτερ Μούλαν
Διανομή: Ριβιέρα
Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου – All the president’s men (Επαν.)
Περιλαμβάνεται στις 100 αγαπημένες μου (μέχρι το 2010 που έγραψα το αφιέρωμα), επειδή είναι η μοναδική ταινία που αναδεικνύει τη δημοσιογραφία ως λειτούργημα. Δείχνει όλες τις λεπτομέρειες τις δουλειάς που κάνουν οι δημοσιογράφοι-ερευνητές και δεν ρίχνει το βάρος στο αποτέλεσμα, στην αποκάλυψη του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, αλλά στις λεπτομέρειες που το ανάδειξαν. Την έρευνα των δύο δημοσιογράφων, την αγωνία τους και το τρέξιμό τους. Εκτός τούτου, και οι ερμηνείες των δύο ηθοποιών που υποδύονται τους πραγματικούς δημοσιογράφους, είναι εξαιρετικά πειστικές, όπως και η εξέλιξη, που ενώ γνωρίζεις το τέλος, ανησυχείς μήπως υπάρχει άλλη τροπή. Πήρε και τέσσερα Όσκαρ: Β΄ Ρόλου στον Τζέισον Ρόμπαρτς, Σεναρίου, Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και Ήχου.
Υπόθεση: Οι δημοσιογράφοι Μπέρνσταϊν και Γούντγουορντ της Ουάσινγκτον Ποστ, ερευνώντας μια αθώα ληστεία στο ξενοδοχείο Γουότεργκεϊτ, όπου επρόκειτο να γίνει το συνέδριο του κόμματος των Δημοκρατικών, ανακαλύπτουν στοιχεία που εμπλέκουν ονόματα της CIA σε παρακολούθηση τηλεφώνων μέσα στο κτήριο, επί εποχής Ρεπουμπλικανών. Σκαλίζοντας την υπόθεση βαθύτερα και με τη βοήθεια ενός αγνώστου που τους τηλεφωνεί με βαθιά φωνή και τον αποκαλούν Βαθύ Λαρύγγι ξεσκεπάζουν το σκάνδαλο που σημάδεψε την Αμερικανική πολιτική ζωή. Μη το χάσετε.
INFO
Είδος: Δράμα, 138΄
Χώρα: ΗΠΑ, 1976
Σκηνοθεσία: Άλαν Πάκουλα
Παίζουν: Ντάστιν Χόφμαν, Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Τζακ Γουόρντεν, Μάρτιν Μπάλσαμ, Χαλ Χόλμπρουκ
Διανομή: Athenee Art Cinema
Το εργαστήριο του Δρ Καλιγκάρι – Das cabinet des Dr. Caligari (Επαν.)
Θεωρείται πρωτοποριακό αριστούργημα του γερμανικού εξπρεσιονισμού και φημίζεται για τον επαναστατικό σχεδιασμό παραγωγής.
Ο Φράνσις, υποψιάζεται ότι ο μυστηριώδης υπνωτιστής Δρ. Καλιγκάρι χρησιμοποιεί έναν υπνοβάτη τον Τσέζαρε για να διαπράττει φόνους. Η έρευνα τον οδηγεί σε ένα άσυλο φρενοβλαβών, του οποίου ο διευθυντής είναι ο Δρ. Καλιγκάρι.
Η σκόπιμα παραμορφωμένη αρχιτεκτονική της ταινίας -με γωνίες, σκιές, προοπτικές και γεωμετρικά σχήματα- δημιουργεί ένα πραγματικά αξέχαστο εφιαλτικό οπτικό τοπίο. Όλα αυτά μαζί λειτουργούν ως ένα μεταφυσικό σχόλιο και όχι απλώς ως διακόσμηση, εδραιώνοντας την ανησυχητική -και γι’ αυτό διαχρονική- ατμόσφαιρα της ταινίας.
Βλέπεται με ενδιαφέρον ως case-study.
INFO
Είδος: Θρίλερ, Μυστηρίου, Τρόμου, Ψυχολογικού, 67′
Χώρα: Γερμανία, 1920
Σκηνοθεσία: Ρόμπερτ Βίνε
Παίζουν: Βέρνερ Κράους, Κόνραντ Βάιντ, Φρίντριχ Φέερ, Λιλ Ντάγκοβερ
Διανομή: New Star
