Η προσπάθεια κατάσβεσης µιας δασικής πυρκαγιάς, είναι επικίνδυνη και πολύπλοκη εργασία, για τους συµµετέχοντες υπαλλήλους του Πυροσβεστικού Σώµατος, της Πολιτικής Προστασίας, των Εθελοντών (Εθελοντικών Οργανώσεων & Συνδέσµων ∆ήµων), των στελεχών της ∆ασικής Υπηρεσίας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ακόµα και για τους εκπροσώπους των µέσων ενηµέρωσης.
Για την καταστολή µια πυρκαγιάς στο δάσος ή και κατά την επέκτασή της στον αστικό ιστό, εκτός του ανθρώπινου δυναµικού, χρησιµοποιούνται επίγεια (οχήµατα, βαρέα µηχανήµατα έργου) και εναέρια µέσα (αεροσκάφη & ελικόπτερα) και η χρήση, τους ελλοχεύει αρκετούς κινδύνους! Το περιβάλλον της πυρκαγιάς, οι υψηλές θερµοκρασίες, η ένταση του φαινοµένου, «η πίεση του συµβάντος» και η κόπωση, είναι παράγοντες που δυσχεραίνουν την εργασία των εµπλεκοµένων.
Όταν όµως, επιχειρούν εναέρια µέσα, το πεδίο της επικινδυνότητας επεκτείνεται κάποιες φορές και εκτός της περιοχής που εξελίσσεται η δασική πυρκαγιά και γι’ αυτό, η απαγόρευση πρόσβασης του κοινού στην ευρύτερη περιοχή!
Η αεροπυρόσβεση, συντονίζεται από εδάφους ή από εναέριο συντονιστή, οι οποίοι ανάλογα µε τα µετεωρολογικά δεδοµένα, την εξέλιξη της πυρκαγιάς, το είδος της καιόµενης βλάστησης και τις πληροφορίες που λαµβάνουν, διαχειρίζονται τα εναέρια µέσα που έχουν στην διάθεσή τους, µε γνώµονα την ασφάλεια των πτήσεων και την προστασία του προσωπικού καταστολής.
Οι δυνατότητες των εναερίων µέσων, για την καταστολή µιας πυρκαγιάς είναι αρκετές, ανάλογα µε τον τύπο του πτητικού µέσου, αλλά και οι κίνδυνοι είναι πολλοί κατά τη χρήση τους, όταν δεν εφαρµόζονται επακριβώς τα πρωτόκολλα ασφαλείας από όλους τους εµπλεκόµενους.
Όλες οι φάσεις της αεροπυρόσβεσης εµπεριέχουν κινδύνους για τον άνθρωπο, ιδίως όταν αυτός βρίσκεται σε περιοχή που ο κυβερνήτης του αεροσκάφους ή του ελικοπτέρου δεν γνωρίζει, κάτι που συµβαίνει συχνά όταν οι πολίτες δεν τηρούν τις οδηγίες των Αρχών και βρίσκονται εντός της περιοχής που επιχειρούν εναέρια µέσα παρεµποδίζοντας έτσι το έργο τους και θέτοντας τον εαυτό τους, σε άµεσο κίνδυνο.
Τα αεροσκάφη Canader CL – 215 και CL – 415 µπορούν να πραγµατοποιήσουν άφεση νερού άπαξ, 5000 λίτρα και 5455 λίτρα αντίστοιχα ή το ήµισυ της χωρητικότητάς τους κατά περίπτωση, ποσότητες που µπορεί να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη βλάβη σε κάθε ζώντα οργανισµό, µηχανήµατα ακόµα και σε κατασκευές, που βρίσκονται στην περιοχή άφεσης νερού.
Αυτός είναι και ο λόγος που τα πτητικά µέσα, δεν επιχειρούν ποτέ πάνω από το δίκτυο υψηλής τάσης.
Τα ελικόπτερα είναι φιλικότερα στο προσωπικό εδάφους κατά την αεροπυρόσβεση, αφού έχουν πολλούς τρόπους άφεσης νερού (άπαξ, διαδοχικές ρίψεις και διαβροχή), χρειάζεται όµως ιδιαίτερη προσοχή, κατά τη διαδικασία υδροληψίας τους, από το προσωπικό εδάφους.
Το κατώρευµα του ελικοπτέρου, για κάποιον που δεν τηρεί τους κανόνες ασφαλείας ή δεν είναι εξοπλισµένος µε τα κατάλληλα Μέσα Ατοµικής Προστασίας (Μ.Α.Π.), µπορεί να αποβεί µοιραίο.
Μια φωτογραφία στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης, αν δεν την «διαβάσουµε σωστά», µπορεί να µας οδηγήσει σε λάθος συµπεράσµατα.
Σε µία από τις φωτογραφίες του άρθρου, εικονίζεται, ο Έλληνας εποχικός δασοπυροσβέστης (οδηγός βαρέων οχηµάτων), Γεώργιος Παναγιώτου, σε σηµείο υδροληψίας πυροσβεστικών ελικοπτέρων.
Η φωτογραφία είναι αυθεντική, η κλίση όµως του εδάφους (πρανές) «ξεγελάει το µάτι» και νοµίζουµε, ότι ο κάδος του Ε / Π είναι πάνω από το κεφάλι του, ενώ στην πραγµατικότητα είναι πολλά µέτρα µακριά, τηρουµένων των µέτρων ασφαλείας.
Κείµενο – Φωτογραφίες:
Σπύρος Θεοδ. Κουτσοχρήστος
