Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΝΟΤΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ – 01/07/2026
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΛΥΔΙΑ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ
Από τις καθημερινές διασώσεις τραυματισμένων ζώων και τις αυξημένες εγκαταλείψεις, μέχρι τις συγκινητικές ιστορίες υιοθεσίας και το όραμα για μια πιο φιλόζωη κοινωνία, η αντιδήμαρχος Φιλοζωίας και Σχολικών Μονάδων Νέας Σμύρνης μιλά για τα αδέσποτα, τις υιοθεσίες και τη δύναμη των εθελοντώΝ
Η φροντίδα των αδέσποτων ζώων αποτελεί έναν καθημερινό αγώνα που απαιτεί οργάνωση, συνέπεια, ευαισθησία και κυρίως αγάπη. Στη Νέα Σμύρνη, η Δημοτική Αστική Πανίδα, σε συνεργασία με εθελοντές και φιλοζωικά σωματεία, βρίσκεται διαρκώς στην πρώτη γραμμή, ανταποκρινόμενη σε περιστατικά διάσωσης, περίθαλψης και υιοθεσίας.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η αντιδήμαρχος Φιλοζωίας και Σχολικών Μονάδων Μαρίνα Δεκούλου, μιλά για τα πιο συχνά περιστατικά που αντιμετωπίζει η Υπηρεσία, την αυξανόμενη τάση εγκατάλειψης ζώων, τα λάθη που κάνουν συχνά οι πολίτες όταν βρίσκουν αδέσποτα, αλλά και για τις ξεχωριστές ιστορίες ζώων που θα θυμάται για πάντα η ίδια και η ομάδα της. Παράλληλα, αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο των εθελοντών και στέλνει ένα μήνυμα συνύπαρξης και σεβασμού προς όλα τα πλάσματα που μοιράζονται μαζί μας τον ίδιο κόσμο.
Ποιο είναι το πιο συχνό περιστατικό που αντιμετωπίζετε καθημερινά;
Καθημερινά μάς τηλεφωνούν για ένα άρρωστο ή χτυπημένο γατί, αριθμητικά δεν είναι πάνω από ένα περιστατικό ημερησίως. Οι πολίτες γνωρίζουν πλέον ότι ο Δήμος θα ανταποκριθεί στο τηλεφώνημά τους.
Και αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι μπορεί να μην είμαστε στο σημείο μέσα σε μισή ώρα, μπορεί να κάνουμε μια με δύο ώρες. Είναι το μάξιμουμ όμως. Κάποιοι νευριάζουν, λένε: «Μα περιμέναμε μια ώρα». Και τους εξηγώ ότι «βλέπεις ένα χτυπημένο γατί, εσύ έχεις την ευθύνη να περιμένεις μια ώρα εκεί». Και στεναχωριέμαι.
Εμείς όταν δεχτούμε κλήση για ένα άρρωστο ή χτυπημένο, παίρνουμε αρχικά το Φιλοζωικό Σωματείο. Εφόσον δεν μπορεί, βρίσκουμε εθελοντές εκτός Φιλοζωικού Σωματείου. Αν δεν μπορούν ούτε εκείνοι, φεύγει από δω κάποιος δικός μας υπάλληλος, με το δικό του όχημα.
Διότι δεν έχει όχημα ο Δήμος ακόμα. Κι αν δεν μπορεί ούτε κάποιος υπάλληλος, θα πάω εγώ. Ή μπορεί να γίνει ανάποδα η σειρά. Να τύχει να πάω εγώ. Προσπαθώ όμως να πηγαίνω όσο πιο πολύ μπορώ. Δηλαδή αν δεν έχω μάθημα, δεν είμαι σε μια επιτροπή, δεν είμαι κάπου, δε με χρειάζεται ο δήμαρχος, θα φύγω.
Υπάρχει συμμετοχή από εθελοντές;
Οι εθελοντές -το είχα πει και τότε που είχαμε κάνει το Cat festival- είναι η δύναμή μας. Δεν μπορεί κανένας Δήμος, κανένα φιλοζωικό σωματείο να προχωρήσει χωρίς τους εθελοντές, είναι πολύ σημαντικοί.
Είτε είναι σκληροπυρηνικοί, που σου κάνουν τη ζωή δύσκολη, είτε όχι, είναι σημαντικοί. Και ακόμα και τις διαφωνίες μας να έχουμε και να μη συμφωνούμε σε πράγματα και να έχουμε κόντρες, η ουσία είναι ότι στο τέλος ξέρουμε ότι είμαστε εκεί για το καλό του ζώου. Οι εθελοντές είναι πολύ σημαντικοί και έχουμε αρκετούς.
Υπάρχει αύξηση στις εγκαταλείψεις ζώων τα τελευταία χρόνια;
Υπάρχει μεγάλη αύξηση γενικότερα στους Δήμους. Εγώ θα πω ότι δυστυχώς, όσο πιο δραστήριος και καλός είναι ένας Δήμος, τόσες πιο πολλές εγκαταλείψεις έχει ή θα έχει. Δεν σου κρύβω ότι από τότε που αναλάβαμε, βρίσκουμε συνέχεια εγκαταλελειμμένα σκυλιά. Κάτι το οποίο δεν είναι εύκολο.
Έχουμε διαχειριστεί μέχρι στιγμής 40 σκυλιά. Και από ό,τι μαθαίνω, γιατί δεν έχω προσωπικά κάποιο ιστορικό από πριν, αυτό δεν γινόταν παλιότερα. Δεν μας άφηναν σκυλιά στη Νέα Σμύρνη.
Καταλαβαίνω ότι επειδή είμαστε δραστήριοι και βλέπουν ότι κάνουμε έργο, σκέφτονται πως αν το αφήσουν εδώ θα το βρούμε και θα το φροντίσουμε. Κάποιος που αφήνει, εγκαταλείπει στο δρόμο ένα σκυλί είναι κακός άνθρωπος, αλλά μπορεί μέσα του να έχει και τύψεις. Όχι πάντα, αλλά μπορεί.
Τα σκυλιά, αν είναι μεγάλου μεγέθους, δυσκολεύεσαι πάρα πολύ να τους βρεις σπίτι, να υιοθετηθούν. Και εμείς δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε πάνω από ένα-δύο σκυλιά εδώ στην αστική πανίδα. Κάποια τα πάμε σε πανσιόν.
Αλλά σίγουρα οι πανσιόν και τα καταφύγια δεν είναι λύση. Δηλαδή ένα σκυλί δεν μπορεί να περάσει τη ζωή του ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια πανσιόν, σε ένα καταφύγιο, θα αλλάξει χαρακτήρα και κινδυνεύει να μη μπορέσει να υιοθετηθεί.
Το έχεις καταδικάσει αν συμβεί αυτό. Οπότε εμείς αποφεύγουμε πάρα πολύ να τα στείλουμε στην πανσιόν ή στο καταφύγιο. Κοιτάμε να τα κρατάμε στο γραφείο μας και σε φιλοξενίες, και να προσπαθούμε να τα προωθούμε άμεσα.
Ποια είναι τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι πολίτες όταν βρίσκουν ένα αδέσποτο;
Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι πολίτες είναι που μαζεύουν τα μωρά γατάκια από τους δρόμους όταν τα βρίσκουν, μέσα σε ένα κήπο, ή μέσα σε κούνιες, μέσα σε ένα πάρκο ή σε μια αυλή.
Όταν τα μωρά βρίσκονται κάπου όλα μαζί, σημαίνει ότι τα έχει αφήσει η μαμά τους για να πάει να κυνηγήσει, να βρει φαγητό ή μπορεί να σε βλέπει και να μην πλησιάζει γιατί σε φοβάται. Μπορεί να κάνει και τρεις και τέσσερις ώρες να γυρίσει. Άρα τι κάνει ο κόσμος; Βλέπει τα μωρά, θεωρεί ότι άμα τα πάρει, τα έχει βοηθήσει γιατί μπορεί να πεθάνουν, να κρυώσουν, να πεινάσουν.
Από τη στιγμή που θα τα ακουμπήσεις τα γατάκια, η μαμά τους δεν πρόκειται να τα ακουμπήσει ποτέ ξανά, επειδή θα πάρουν τη μυρωδιά σου. Και εννοείται ότι αν τους αλλάξεις και σημείο, τα έχεις καταδικάσει σε θάνατο.
Το λέμε συνέχεια και εμείς εδώ ως Υπηρεσία, όταν βλέπετε μωρά, αφήστε τα. Γιατί τα παίρνεις από τη μαμά, αυτά εάν είναι κάτω από 15 ημερών, δεν θα ζήσουν. Και η μαμά που θηλάζει, θα πάθει μαστίτιδα, θα αρρωστήσει και κάποια στιγμή θα φύγει πιο γρήγορα από τη ζωή, ενώ πριν θα ταλαιπωρηθεί και θα πονάει.
Υπάρχουν περιοχές στη Νέα Σμύρνη όπου το πρόβλημα με τα αδέσποτα είναι πιο έντονο;
Η Νέα Σμύρνη έχει περίπου 5 χιλιάδες γατιά. Έχει 210 σιτιστές και έχει γύρω στις 150 γατοαποικίες. Υπάρχουν γατοαποικίες με 10 γατιά, με 30 γατιά, με 60 γατιά. Δεν θα πω όμως ότι κάπου υπάρχει πρόβλημα. Γιατί είναι στειρωμένες κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό. Και από μας, που τα δύο τελευταία χρόνια έχουμε ξεπεράσει τις 1.000 στειρώσεις και από τους εθελοντές που στο παρελθόν είχαν κάνει αρκετές στειρώσεις.
Υπάρχουν περιοχές που είναι μολυσματικές, που μπορεί να ξέρουμε ότι εκεί τα γατιά έχουν, ας πούμε, λοιμώδη περιτονίτιδα, οπότε πήγαμε άμεσα να στειρώσουμε, και ίσως μας έμειναν μία δύο γάτες. Οπότε ξέρουμε ότι υπάρχει εκεί ένα θέμα. Υπάρχει περιοχή που έχει πάρα πολλά αρσενικά, το οποίο δημιουργεί γατοκαυγάδες.
Για παράδειγμα, στην πλατεία ταΐζονται 60 με 70 γάτες, που θεωρητικά είναι τεράστιος αριθμός, όμως δεν αποτελεί πρόβλημα, γιατί είναι καλοσιτισμένες. Μόνο προβλήματα δεν δημιουργούν. Αντίθετα είναι… attraction.
Έχετε δεχτεί περιστατικά κακοποίησης ζώων; Πόσο συχνό είναι αυτό;
Δεν είναι συχνό. Μας έχει τύχει μια-δύο φορές το χρόνο, το οποίο δεν θα είναι κακοποίηση τύπου χτυπάει το σκυλί, το δέρνει, το πονάει. Θα αφορά σκυλί το οποίο είναι στο μπαλκόνι και δεν βγαίνει βόλτα, μπαινοβγαίνει μεσ’ το σπίτι αλλά κλαίει και γαβγίζει, είναι πολλές ώρες μόνο του. Ή για κάποιον που βγάζει το σκυλί το καλοκαίρι στην ταράτσα.
Σε αυτή την περίπτωση ερχόμαστε σε επικοινωνία με τη Δημοτική Αστυνομία που κάνει την πρώτη κρούση για να γίνει η σύσταση. Και σε περίπτωση που ο καταγγελλόμενος δεν συμμορφωθεί, μιλάμε με τον υπεύθυνο του Α.Τ. Νέας Σμύρνης για τα ζώα και μας βοηθάει ώστε να μπορέσουμε να εξηγήσουμε στους ιδιοκτήτες ποια είναι η σωστή συμπεριφορά απέναντι στο ζώο.
Τι χρειάζεται περισσότερο αυτή τη στιγμή; Εθελοντές, τροφές, υιοθεσίες ή κάτι άλλο;
Αυτό το τμήμα είναι αρκετά καλά καλυμμένο από άποψη τροφών, γιατρών, φαρμάκων, υποδομών. Ο δήμαρχος έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε αυτό και έχει δώσει ένα καλό κονδύλι. Δηλαδή ξοδεύουμε περίπου 140.000 € το χρόνο για τα γατιά και για τα σκυλιά. Σίγουρα θα ήθελα λίγο παραπάνω. Σκεφτείτε ότι οι γειτονικοί Δήμοι (Φάληρο, Άλιμος, Γλυφάδα, Βούλα), δίνουν από 250 χιλιάδες μέχρι και μισό εκατομμύριο. Οπότε θεωρώ ότι με τα 140.000 € που έχουμε στη διάθεσή μας διαχειριζόμαστε πάρα πολύ καλά τα αδέσποτα.
Υπάρχει κάποιο ζωάκι που έχει περάσει από την αστική πανίδα και σας έχει μείνει αξέχαστο;
Πολλά. Πάντα τα αγαπημένα μου θα είναι τα οκτώ κουτάβια, τα πρώτα που βρήκαμε με τη μαμά τους όταν ανέλαβα. Πιστεύω, μου τα είχαν πετάξει επίτηδες. Τα βρήκαμε σε μια κούτα. Βρήκα σπίτι σε ένα – ένα ξεχωριστά.
Έχω πολύ μεγάλη αγάπη στο Πιτσίνι. Είναι ένα γατί που έδωσα τελευταία στην Κάλυμνο. Το φιλοξένησα στο σπίτι μου όλο το διάστημα μέχρι να μεγαλώσει και να πάει εκεί. Έχω πολύ μεγάλη αδυναμία στον Όσκαρ, ένα γκρι γατάκι το οποίο μου το έφεραν μέσα σε ένα κουτί. Ήταν από τα πρώτα μωρά που παρέλαβα. Κι ενώ ήταν κάτω από 15 ημερών και πίστευα ότι δεν θα τα καταφέρει, έχει φτάσει τώρα δύο χρονών και είναι ένας κούκλος.
Ο Κανέλλος, που τον βρήκα έξω από σούπερ μάρκετ ήταν ένα φανταστικό γατί που ήταν έτσι πολύ χαδιάρικο. Τα δύο κανίς που είχαν πάρει με εισαγγελική παρέμβαση, επειδή είχαν δαγκώσει το παιδάκι, τελικά ήταν δύο εξαιρετικά σκυλιά, τα οποία τα μεγαλώσαμε εδώ στον κήπο και δόθηκαν σε ξεχωριστές οικογένειες. Το ένα το βλέπω όταν το φέρνει μια εθελόντρια που το έχει υιοθετήσει και είναι ένα σκυλί πολύ χαδιάρικο.
Είναι πολλά τα γατιά που έχουν περάσει από τα χέρια μου. Όλα είναι μοναδικά. Είχαμε μαζέψει από έναν υπόνομο ένα φουντωτό, γκρι, σταχτί. Η Μπιάνκα, ένα λαμπραντόρ είναι ιδιαίτερο σκυλί, το οποίο μας δυσκόλεψε πάρα πολύ και κάναμε πάνω από ένα χρόνο να το δώσουμε γιατί δάγκωνε, αλλά τα καταφέραμε και τη φέραμε σε ένα πολύ καλό επίπεδο. Την αγαπούσα πολύ, ενώ όταν έμπαινα να την ταΐσω, μου τράβαγε τη φούστα και μου έσκιζε τα φορέματα.
Κάθε ζωάκι που έχει μπει εδώ μέσα είναι ξεχωριστό. Και το γεγονός ότι τα ονοματίζουμε όλα, γινόμαστε νονοί, δεν είναι τυχαίο. Είναι προσωπική σχέση. Τα μόνα γατιά με τα οποία δεν έχουμε προσωπική σχέση είναι αυτά που έρχονται να στειρωθούν και φεύγουν την επόμενη μέρα ή έρχονται για μια περίθαλψη προσωρινή και φεύγουν.
Τώρα ας πούμε, έχω την Αντωνίτσα, την οποία την έχω τρεις μήνες. Η Αντωνίτσα έχει νευρολογικό πρόβλημα στα ποδαράκια της. Είναι ένα γατί το οποίο δεν μπορώ να μην έρθω και να το χαϊδέψω κάθε μέρα και να παίξω μαζί του όσο μπορώ. Ξέρω ότι είναι ένα γατί το οποίο το έχω παντρευτεί. Δεν έχω βρει κάποιον να το πάρει, θα δυσκολευτεί κάποιος να το πάρει.
Πώς αντιδρούν τα παιδιά όταν έρχονται σε επαφή με τα αδέσποτα και τις δράσεις σας;
Εδώ δεχόμαστε επισκέψεις από ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, κάνουμε και open day. Προσκαλούμε νηπιαγωγεία, σχολεία, όποιο παιδάκι θέλει να έρθει με τους γονείς του το Σαββατοκύριακο.
Τα σχολεία της Νέας Σμύρνης σνταποκρίνονται πάρα πολύ στις δράσεις που έχουμε ξεκινήσει ήδη από την πρώτη χρονιά. Πριν τα pet days, πάμε και κάνουμε μέρες φιλοζωίας στα σχολεία.
Τα παιδιά, για μένα, λόγω και της δουλειάς μου, είναι το μέλλον. Αν επενδύσεις στα παιδιά, δεν θα χάσεις ποτέ. Δεν είναι τυχαίο που το Υπουργείο κάνει ειδικά projects για τη φιλοζωία.
Οι ερωτήσεις που κάνουν τα παιδιά είναι απίστευτες, η γνώση που μοιράζεσαι μαζί τους ξέρεις ότι πιάνει τόπο. Είμαι σίγουρη ότι όταν γυρίζουν στο σπίτι τους, λένε καινούργια πράγματα στους γονείς τους. Το πιο εντυπωσιακό είναι πάντα όταν τους λες ότι τα γατιά δεν πίνουν γάλα, παθαίνουν όλα ένα σοκ και μου λένε: «Η γιαγιά δίνει, ο παππούς δίνει, ο θείος δίνει, η μαμά δίνει».
Και το φωνάζουν δυνατά. Τα παιδιά δεν υπάρχει περίπτωση να μην αγαπάνε τα ζώα. Τα παιδιά τα οποία φοβούνται τα ζώα ή δεν τα πλησιάζουν ή μπορεί και να κάνουν να τα χτυπήσουν, πιστεύω ότι έχουν εικόνες και κακή παιδεία από το σπίτι.
Αλλά αν εμείς καταφέρουμε από τώρα να δουλέψουμε με τα παιδιά, η Πολιτεία, το κράτος, μέσα από τα μαθήματα αυτά τα οποία γίνονται, και μέσα από την τάση που έχει και ο κόσμος πλέον προς τη φιλοζωία, καταφέρει να μάθει σε αυτή τη γενιά πώς πρέπει να συμπεριφέρεται, θεωρώ ότι στα επόμενα χρόνια ο κόσμος θα είναι αρκετά φιλόζωος. Δεν ξέρω βέβαια αν θα είναι φιλάνθρωπος, όμως αυτό είναι άλλο θέμα. Τα παιδιά είναι επένδυση.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στη νοοτροπία των πολιτών γύρω από τα ζώα, ποιο θα ήταν;
Αυτό που θα ήθελα εγώ ιδανικά, είναι να καταλάβει ο κόσμος ότι σε αυτόν τον πλανήτη δεν είμαστε μόνοι μας. Ήρθαμε για να συμβιώσουμε με όλα τα πλάσματα του κόσμου.
Αυτό είναι κάτι πολύ γενικό, αλλά είναι πολύ σημαντικό, διότι το γεγονός ότι με ενοχλεί το μπολάκι με το νερό στην πολυκατοικία μου, το οποίο δεν βρωμίζει και το πετάω, είναι κακία. Το γεγονός ότι με ενοχλεί η κυρία που σιτίζει δίπλα, γιατί μπορεί να μου κάνει η γάτα και κάποιες ανάγκες της μια φορά στο κήπο μου και δημιουργώ θέμα, είναι κακία. Το να κατηγορώ έναν άνθρωπο που επιλέγει να υιοθετήσει σκυλί και να μην κάνει παιδί, από επιλογή του, είναι κακία. Το να με ενοχλούν οι αδέσποτες γάτες επειδή απλά τις βλέπω στην πολυκατοικία μου είναι κακία.
Πρέπει να συμβιώνουμε με όλα τα ζώα του κόσμου, δεν μας ανήκει αυτός ο πλανήτης. Θέλω να καταλάβει ο κόσμος ότι δεν είμαστε μόνοι μας.
Οι συνεργάτες μου είναι εξαιρετικοί και είμαι πάρα πολύ τυχερή που τους έχω, διότι δεν είναι απλοί υπάλληλοι, είναι άνθρωποι που αγαπάνε πραγματικά τα ζώα και σε αυτή τη δουλειά, και το έχω ξαναπεί, αν δεν το αγαπάς δεν μπορείς να το κάνεις. Και είμαι πάρα πολύ τυχερή. Η ομάδα, τα τελευταία δύο χρόνια, είναι μια ομάδα η οποία ίσως να είναι και αναντικατάστατη, αν κάποια στιγμή σπάσει.
Εκτός από τους εθελοντές, η Φιλοζωική Περιβαλλοντική Δράση Εθελοντών Νέας Σμύρνης – Φαλήρου κάνει μια εξαιρετική δουλειά και είναι ένα εξαιρετικό σωματείο.
Διαβάστε ειδήσεις για τα Νότια Προάστια Αττικής στο Notiesdiadromes.gr
Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook
