Η εκεχειρία αποτελεί οριστικά παρελθόν και το κρίσιμο ερώτημα είναι ως πού μπορεί να φτάσει η νέα κλιμάκωση στην περιοχή
Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΝΟΤΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ – 15/07/2026
Η εναλλαγή συναισθημάτων με όσα διαδραματίζονται στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται και η εκεχειρία ΗΠΑ – Ιράν φαίνεται πως αποτελεί οριστικά παρελθόν, ύστερα από το νέο γύρο αμερικανικών επιδρομών σε ιρανικούς στόχους και την απάντηση της Τεχεράνης με χτυπήματα κατά αμερικανικών βάσεων σε χώρες του Περσικού Κόλπου.
Την ίδια στιγμή, εντείνεται το θρίλερ με τα στενά του Ορμούζ, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι ο έλεγχός τους και μαζί ο έλεγχος της ναυσιπλοΐας περνά στη δικαιοδοσία των ΗΠΑ και γι’ αυτό ανακοίνωσε επίσης την επιβολή «διοδίων» που ανέρχονται στο 20% της αξίας του φορτίου κάθε πλοίου, προκαλώντας ασφαλώς την αντίδραση της Τεχεράνης.
Πολλοί θεωρούν άλλωστε -και όχι άδικα- ότι ο έλεγχος των στενών του Ορμούζ είναι ένα όπλο στα χέρια του Ιράν, που είναι κατά πολύ ισχυρότερο ακόμη και από τα πυρηνικά. Ως επακόλουθο της επανέναρξης των εχθροπραξιών ωστόσο, αλλά και της αβεβαιότητας που κυριαρχεί γύρω από τα στενά του Ορμούζ, έρχεται η νέα αύξηση της τιμής του πετρελαίου, το οποίο αστραπιαία «αποχαιρέτισε» τα επίπεδα των 70 δολαρίων ανά βαρέλι και κινείται με ανοδικές τάσεις στα επίπεδα των 80-85 δολαρίων, προκαλώντας νέο γύρο αναταραχής στις αγορές.
Με ενδιαφέρον αναμένεται έτσι το διάγγελμα του προέδρου Τραμπ τα ξημερώματα της Πέμπτης, αλλά δεδομένο φαντάζει αυτή τη στιγμή πως οι διπλωματικές προσπάθειες για την επίτευξη εκεχειρίας ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν πέφτουν οριστικά στο κενό, πριν καλά-καλά συμπληρωθεί η περίοδος των 60 ημερών που προέβλεπε το προσύμφωνα που είχαν υπογράψει. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί με ιδιαίτερη επιφύλαξη και ανησυχία τις εξελίξεις. Επί της ουσίας, η αμερικανική πλευρά χρησιμοποιεί ως επιχείρημα ότι θέλει να διαφυλάξει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα στενά του Ορμούζ, αλλά η ιρανική πλευρά θεωρεί ξεκάθαρα οποιαδήποτε ανάμειξη των ΗΠΑ ως παραβίαση των συμφωνιών για εκεχειρία και προειδοποιεί με απάντηση στο πεδίο της μάχης.
Οξύμωρο είναι ωστόσο ότι, όπως συμφωνούν και διεθνείς αναλυτές, ουδείς εκ των δύο επιθυμεί μια μακροχρόνια σύγκρουση, καθώς το οικονομικό και γεωπολιτικό κόστος θα ήταν τεράστιο. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διατηρήσουν την πίεση προς την Τεχεράνη χωρίς να εμπλακούν σε χερσαίες επιχειρήσεις, ενώ το Ιράν φαίνεται να προτιμά περιορισμένα πλήγματα μέσω συμμάχων και ασύμμετρων επιχειρήσεων, αποφεύγοντας μια μετωπική σύγκρουση με τον αμερικανικό στρατό. Όλα δείχνουν ότι θ’ ακολουθήσει μια περίοδος σποραδικών και διαδοχικών στρατιωτικών επεισοδίων, αλλά οι δίαυλοι επικοινωνίας ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη παραμένουν ανοικτοί. Το κατά πόσον τα ζητήματα που παραμένουν σε εκκρεμότητα για μια συμφωνία ειρήνευσης είναι εύκολα ή όχι, είναι πάντως μια άλλη υπόθεση.
Διαβάστε ειδήσεις για τα Νότια Προάστια Αττικής στο Notiesdiadromes.gr
Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook
