Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΝΟΤΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ – 04/11/2026
Για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες ο Γιώργος Ιωακειμίδης αποτελεί ένα από τα πλέον σημαίνοντα πολιτικά πρόσωπα στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Έχοντας διατελέσει επί σειρά ετών δήμαρχος Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη και για πάνω από 20 χρόνια μέλος της εθνικής αντιπροσωπείας της ΚΕΔΕ στην Ένωση Δήμων και Περιφερειών της Ευρώπης και στο Κογκρέσο Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης αλλά και στα Δ.Σ. της ΠΕΔΑ, στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές αναδείχθηκε με τον συνδυασμό «Αττικός Κύκλος Συνεργασίας και Εμπιστοσύνης» επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής.
Αποτελώντας την επιλογή του Αλέξη Τσίπρα ως Τομεάρχης Αυτοδιοίκησης της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), παραθέτει στις ΝΟΤΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ θέσεις και απόψεις για τον νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης, το Σχέδιο «Αριστοτέλης» που προτείνει το κόμμα για τις τοπικές κοινωνίες, την ανάγκη των Δήμων για περισσότερη οικονομική αυτοτέλεια, τα προβλήματα και τις ανάγκες της Αττικής, τις εκλογικές προοπτικές της ΕΛΑΣ και τους προσωπικούς του στόχους στη μετάβασή του στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Συνέντευξη Λία Λάππα
Η ανάληψη του τομέα Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΕΛΑΣ έρχεται ως συνέχεια της πολυετούς θητείας σας ως δημάρχου και της παρουσίας σας στην Περιφέρεια Αττικής. Ποια αλλαγή στη σχέση κράτους και Αυτοδιοίκησης θεωρείτε πιο επείγουσα και ποια συγκεκριμένη πρόταση θα προτάξετε από τη νέα σας θέση;
Έπειτα από περισσότερα από 30 χρόνια στην Αυτοδιοίκηση ως δήμαρχος Νίκαιας – Ρέντη έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα: δεν μπορείς να μιλάς για αποκέντρωση όταν το κεντρικό κράτος κρατά στα χέρια του τις αποφάσεις, τα χρήματα και το δικαίωμα να καθορίζει ακόμη και τις λεπτομέρειες της καθημερινής λειτουργίας των Δήμων. Η μεγαλύτερη αλλαγή που χρειάζεται η χώρα είναι να περάσουμε από ένα συγκεντρωτικό κράτος, που αντιμετωπίζει τους Δήμους ως εκτελεστικούς μηχανισμούς, σε ένα κράτος που σχεδιάζει στρατηγικά, θέτει εθνικούς κανόνες και ελέγχει τα αποτελέσματα, αφήνοντας την εφαρμογή των πολιτικών στο επίπεδο που βρίσκεται πιο κοντά στον πολίτη.
Αυτό σημαίνει καθαρές αρμοδιότητες, πραγματική οικονομική αυτοτέλεια και επαρκές προσωπικό. Δεν γίνεται ο δήμαρχος να λογοδοτεί στον πολίτη για την καθαριότητα, την κοινωνική προστασία, τα σχολεία και τις υποδομές, αλλά ταυτόχρονα να εξαρτάται από υπουργικές αποφάσεις για να μπορέσει να ανταποκριθεί. Η πρώτη συγκεκριμένη πρόταση που θα προτάξω είναι η θεσμοθέτηση μιας δεσμευτικής αρχής: καμία νέα αρμοδιότητα στην Αυτοδιοίκηση χωρίς τους αντίστοιχους πόρους, το αναγκαίο προσωπικό και τις κατάλληλες υποδομές. Μαζί με αυτό, χρειαζόμαστε σταθερή χρηματοδότηση, κατοχυρωμένη θεσμικά, και ένα σαφές πλαίσιο κατανομής αρμοδιοτήτων ανάμεσα στο κράτος, στις Περιφέρειες και στους Δήμους.
Αυτή είναι η κατεύθυνση του Σχεδίου «Αριστοτέλης» που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας: μια νέα αρχιτεκτονική διοίκησης με ισχυρή Αυτοδιοίκηση και περισσότερη Δημοκρατία.
Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί πλέον νόμο του κράτους. Ποιες παρεμβάσεις του αναγνωρίζετε ως ουσιαστικές και πού εντοπίζετε αστοχίες ή κενά, ιδιαίτερα στις αρμοδιότητες, στη χρηματοδότηση και στη στελέχωση των Δήμων;
Η κυβέρνηση παρουσιάζει τον νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης ως μια μεγάλη θεσμική μεταρρύθμιση. Στην πραγματικότητα, έκανε ένα αναγκαίο βήμα, συγκεντρώνοντας διάσπαρτες νομοθετικές διατάξεις σε ένα ενιαίο και πιο σαφές πλαίσιο. Αυτό είναι θετικό, αλλά δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί μεταρρύθμιση. Η κωδικοποίηση της νομοθεσίας δεν είναι το ίδιο με την ουσιαστική αλλαγή του τρόπου λειτουργίας της Αυτοδιοίκησης.
Εάν η κυβέρνηση ήθελε πραγματικά να θωρακίσει τον θεσμό, θα έπρεπε να είχε προηγηθεί μια ουσιαστική και ειλικρινής διαβούλευση με τους Δήμους, τις Περιφέρειες και τους ανθρώπους που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τα προβλήματά τους. Η μεγάλη μεταρρύθμιση που είχε εξαγγελθεί εδώ και χρόνια δεν έγινε ποτέ. Φανταστείτε το πόσο ανοργάνωτη και σπασμωδική ήταν η νομοθετική πρωτοβουλία, που μετά από λίγες ημέρες χρειάστηκε τροποποίηση στον θεσμό των αντιδημάρχων.
Τι θα αλλάζατε κατά προτεραιότητα στον Κώδικα;
Όπως σας είπα χρειαζόμαστε μία εκ βάθρων αλλαγή του μοντέλου της Αυτοδιοίκησης, με πραγματική οικονομική αυτοτέλεια, συγκεκριμένες αρμοδιότητες και επαρκές προσωπικό. Αυτή είναι η στόχευση. Σε κάθε γωνία της Ελλάδας σε κάθε χωριό, Δήμο, Περιφέρεια να λειτουργεί η Αυτοδιοίκηση προς όφελος των πολιτών και όχι για τις μικροεξυπηρετήσεις των κυβερνώντων. Και η δική μας προσέγγιση είναι ακριβώς αυτή, μέσα από το Σχέδιο «Αριστοτέλης», είναι να αλλάξουμε την ίδια τη σχέση κράτους και Αυτοδιοίκησης.
Η εκλογή δημάρχων και περιφερειαρχών σε μία Κυριακή, με όριο 42% συν μία ψήφο και προσμέτρηση των εναλλακτικών ψήφων, αλλάζει τους όρους της αυτοδιοικητικής κάλπης. Πώς αξιολογείτε αυτή την επιλογή; Θα διατηρούσατε το νέο σύστημα ή θα προτείνατε διαφορετικό τρόπο εκλογής;
Δεν θεωρώ ότι η εξοικονόμηση χρόνου και κόστους μπορεί να είναι το βασικό κριτήριο για τον τρόπο με τον οποίο εκλέγονται οι δημοτικές και περιφερειακές Αρχές. Πρώτο κριτήριο πρέπει να είναι η δημοκρατική νομιμοποίηση. Το σύστημα του ενός γύρου, με όριο 42% συν μία ψήφο και εναλλακτική επιλογή, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής αντιπροσωπευτικότητας. Ένας δήμαρχος ή ένας περιφερειάρχης καλείται να διοικήσει για πέντε χρόνια. Θεωρώ, λοιπόν, αυτονόητο ότι πρέπει να διαθέτει την εμπιστοσύνη της απόλυτης πλειοψηφίας των πολιτών. Η θέση μας λοιπόν είναι σαφής: κάθε δήμαρχος και περιφερειάρχης πρέπει να εκλέγεται με απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή με 50% συν μία ψήφο. Εάν κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει αυτή την πλειοψηφία στον πρώτο γύρο, η εκλογή πρέπει να κρίνεται σε δεύτερο γύρο μεταξύ των δύο πρώτων. Αυτή είναι η πρόταση που έχουμε διατυπώσει για την αποκατάσταση της νομιμοποίησης των αιρετών Αρχών.
Παράλληλα, όμως, πρέπει να αλλάξουμε και τον τρόπο άσκησης της εξουσίας μετά τις εκλογές. Δεν μπορεί η δημοκρατία στους Δήμους να εξαντλείται στην εκλογή ενός δημάρχου, ο οποίος στη συνέχεια συγκεντρώνει σχεδόν πάνω του όλη την πολιτική ισχύ. Χρειαζόμαστε ισχυρά δημοτικά συμβούλια, ουσιαστική συμμετοχή των κοινοτήτων, δημόσια διαβούλευση, τοπικά δημοψηφίσματα και θεσμούς λογοδοσίας. Η δημοκρατική νομιμοποίηση δεν είναι μόνο ζήτημα του ποιος κερδίζει στις εκλογές. Είναι και ζήτημα του πώς θα διοικεί την επόμενη ημέρα. Και, κυρίως, πώς θα φέρει πίσω τους πολίτες στην πολιτική, στα κοινά. Γιατί αυτή τελικά είναι η έννοια της Δημοκρατίας.
Η πρότασή σας για τη δημιουργία 100 έως 150 νέων Δήμων ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τον αυτοδιοικητικό χάρτη. Με ποια κριτήρια θα προχωρούσαν οι αλλαγές και πώς θα εξασφαλιζόταν ότι οι νέοι Δήμοι θα διαθέτουν οικονομική αυτοτέλεια και οργανωμένες υπηρεσίες;
Οι συνενώσεις που έγιναν στο παρελθόν δεν αντιμετώπισαν παντού με τον ίδιο τρόπο τις γεωγραφικές, ιστορικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες της χώρας. Σε αρκετές περιπτώσεις, απομακρύνθηκε η διοίκηση από τον πολίτη, αποδυναμώθηκαν τοπικές κοινότητες και δημιουργήθηκαν Δήμοι με μεγάλες αποστάσεις και διαφορετικές ανάγκες. Γι’ αυτό, στο Σχέδιο «Αριστοτέλης», που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας, προτείνουμε τη δημιουργία περισσότερων από 100 νέων Δήμων, διορθώνοντας προβληματικές συνενώσεις και αποκαθιστώντας την εγγύτητα της διοίκησης με τις τοπικές κοινωνίες.
Θέλω να είμαι σαφής· δεν προτείνουμε έναν νέο Αυτοδιοικητικό Χάρτη που θα σχεδιαστεί πρόχειρα, με έναν χάρακα πάνω στον χάρτη της Ελλάδας. Χρειάζεται αξιολόγηση κάθε περιοχής με συγκεκριμένα κριτήρια: τη γεωγραφία, την ορεινότητα και τη νησιωτικότητα, την πληθυσμιακή κατανομή, τις πραγματικές αποστάσεις, την ιστορική και κοινωνική συνοχή, την οικονομική δραστηριότητα και τη δυνατότητα παροχής υπηρεσιών.
Και πάνω απ’ όλα, χρειάζεται διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες. Οι κάτοικοι πρέπει να έχουν λόγο στην προτεινόμενη αλλαγή. Γιατί το κρίσιμο, δεν είναι να δημιουργήσουμε νέους Δήμους μόνο κατ’ όνομα. Κάθε νέος Δήμος πρέπει να διαθέτει εξασφαλισμένους πόρους, επαρκές προσωπικό, τεχνική υπηρεσία, οικονομική υπηρεσία και δυνατότητα να παρέχει βασικές κοινωνικές και διοικητικές υπηρεσίες. Παράλληλα, οι Κοινότητες πρέπει να αποκτήσουν ουσιαστικό ρόλο, με αιρετούς προέδρους, με ξεχωριστή χρηματοδότηση και πραγματικές δυνατότητες παρέμβασης.
Έχετε μιλήσει για πρόσθετους επενδυτικούς πόρους 2,5 δισ. ευρώ ετησίως για την Αυτοδιοίκηση. Από ποιες συγκεκριμένες πηγές θα προέλθουν και με ποια κριτήρια θα κατανέμονται, ώστε να ενισχυθούν ιδιαίτερα οι Δήμοι με τις μεγαλύτερες ανάγκες;
Η οικονομική αυτοτέλεια είναι η προϋπόθεση για να υπάρξει πραγματική Αυτοδιοίκηση. Όταν ήμουν δήμαρχος, γνώριζα ότι ένα έργο δεν γίνεται μόνο με υποσχέσεις αλλά ούτε πρέπει να στηρίζεται στην προσδοκία ότι κάποιος υπουργός θα εγκρίνει εγκαίρως μια χρηματοδότηση. Στο Σχέδιο «Αριστοτέλης» έχουμε θέσει έναν συγκεκριμένο στόχο: 15 δισ. ευρώ σε χρηματοδοτικά εργαλεία για την Αυτοδιοίκηση μέσα στην πενταετία, δηλαδή έναν μέσο όρο 3 δισ. ευρώ ετησίως.
Οι βασικές πηγές που προτείνουμε είναι συγκεκριμένες: ένας νέος χρηματοδοτικός μηχανισμός «Φιλόδημος», με τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η καλύτερη αξιοποίηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και του νέου ΕΣΠΑ, η ενίσχυση του Πράσινου Ταμείου, η απόδοση του Τέλους Ανθεκτικότητας στους Δήμους και η ανάπτυξη ενεργειακών κοινοτήτων, ώστε να περιοριστεί το ενεργειακό κόστος των δημοτικών υπηρεσιών. Παράλληλα, πρέπει να κατοχυρωθεί η σταθερότητα των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων και να εξεταστεί η αύξησή τους, με θεσμοθέτηση ενός εξασφαλισμένου ποσοστού του ΑΕΠ για την Αυτοδιοίκηση, όπως προβλέπει η κατεύθυνση του σχεδίου μας.
Η κατανομή δεν μπορεί να γίνεται με οριζόντια κριτήρια ούτε με πολιτικές σκοπιμότητες. Πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον πληθυσμό, αλλά και τις πραγματικές ανάγκες όπως τη φτώχεια, την πληθυσμιακή γήρανση, τη νησιωτικότητα, την ορεινότητα, την έλλειψη κοινωνικών υποδομών, την κλιματική ευαλωτότητα και το κόστος παροχής υπηρεσιών.
Θέλουμε διαφανή κριτήρια, πολυετή προγραμματισμό και δημόσιο έλεγχο. Γιατί η χρηματοδότηση της Αυτοδιοίκησης δεν είναι άλλη μια δήθεν χάρη της κυβέρνησης. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι στους πολίτες.
Ως επικεφαλής του «Αττικού Κύκλου» και της μείζονος αντιπολίτευσης στην Περιφέρεια Αττικής, ποια κρίσιμα ζητήματα θεωρείτε ότι δεν έχουν προχωρήσει με τον απαιτούμενο ρυθμό, καθώς η διοίκηση Χαρδαλιά πλησιάζει την τριετία; Ποιες παρεμβάσεις χρειάζονται για να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα;
Η Αττική δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει χρόνο. Εδώ ζει σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας και εδώ συγκεντρώνονται προβλήματα που επηρεάζουν καθημερινά εκατομμύρια ανθρώπους. Η δουλειά της Περιφέρειας κρίνεται από το αν ο πολίτης μετακινείται ευκολότερα, αν προστατεύεται από τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές και τελικά αν βελτιώνεται η ποιότητα ζωής στη γειτονιά του.
Η πρώτη και πιο επείγουσα προτεραιότητα είναι η αντιπλημμυρική προστασία, όπου χρειαζόμαστε ένα ενιαίο σχέδιο για όλη την Αττική, σαφή καταγραφή των εκκρεμών έργων και προτεραιοποίηση των ζωνών υψηλού κινδύνου. Παράλληλα, στη διαχείριση των απορριμμάτων, είναι ανάγκη να περάσουμε σε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό με έμφαση στη μείωση, τη διαλογή στην πηγή και την ανακύκλωση, σταματώντας επιτέλους την αποκλειστική εξάρτηση και τις συνεχείς επεκτάσεις ταφής στη Φυλή. Όσον αφορά το κυκλοφοριακό και τη βιώσιμη κινητικότητα, απαιτείται στενός συντονισμός της Περιφέρειας με τους Δήμους και τους φορείς μεταφορών για κοινές, δομημένες παρεμβάσεις αντί για αποσπασματικές λύσεις. Τέλος, στον κρίσιμο τομέα της Πολιτικής Προστασίας, είναι απαραίτητος ο καλύτερος συντονισμός, ο επαρκής εξοπλισμός, η προληπτική συντήρηση υποδομών και ο ξεκάθαρος καταμερισμός ευθυνών μεταξύ Περιφέρειας, Δήμων και κράτους.
Από τη θέση της μείζονος αντιπολίτευσης, επιμένουμε σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, διαφάνεια και λογοδοσία. Η αντιπολίτευση δεν υπάρχει μόνο για να καταγγέλλει. Υπάρχει για να ελέγχει, να προτείνει και να πιέζει για αποτελέσματα. Εκεί θα επιμείνουμε.
Η μητροπολιτική διακυβέρνηση της Αττικής συζητείται ως απάντηση σε προβλήματα που υπερβαίνουν τα όρια ενός Δήμου, όπως το κυκλοφοριακό, η διαχείριση των απορριμμάτων και οι ανισότητες μεταξύ περιοχών. Είναι σήμερα ένα εφικτό σχέδιο; Ποιες αρμοδιότητες πρέπει να συγκεντρωθούν σε μητροπολιτικό επίπεδο και ποιος θα λογοδοτεί για τις αποφάσεις;
Η μητροπολιτική διακυβέρνηση της Αττικής είναι αναγκαία και μπορεί να γίνει εφικτή, αρκεί να μη μείνει στα χαρτιά. Χρειάζεται ενιαίος σχεδιασμός για το κυκλοφοριακό, τα απορρίμματα, την αντιπλημμυρική προστασία και τις μεγάλες υποδομές, με σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων ανάμεσα στην Περιφέρεια, τους Δήμους και το κράτος.
Δεν μιλάμε για συγκέντρωση εξουσιών χωρίς όρια ούτε για υποβάθμιση των Δήμων. Μιλάμε για συντονισμό εκεί όπου τα προβλήματα ξεπερνούν τα διοικητικά σύνορα. Απαραίτητες προϋποθέσεις είναι η εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, η συμμετοχή των Δήμων στη λήψη αποφάσεων και η διαφάνεια. Και βέβαια, κάθε φορέας πρέπει να λογοδοτεί για τις αρμοδιότητες και τα έργα που αναλαμβάνει. Η Αττική χρειάζεται μια λειτουργική μητροπολιτική συνεργασία με μετρήσιμα αποτελέσματα για όλους τους πολίτες της.
Με ποιο πολιτικό σχέδιο μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να αμφισβητήσει την κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη και να διαμορφώσει πλειοψηφικό ρεύμα διακυβέρνησης; Ποιες δεσμεύσεις θα δώσουν στην ΕΛΑΣ διακριτό πολιτικό στίγμα και θα πείσουν τους πολίτες ότι αποτελεί αξιόπιστη κυβερνητική εναλλακτική;
Η απάντηση δεν βρίσκεται στην απλή εναλλαγή προσώπων στην εξουσία. Οι πολίτες δεν χρειάζονται μια ακόμη κυβερνητική αλλαγή που θα αφήσει ανέγγιχτες τις αιτίες των προβλημάτων τους. Η ΕΛΑΣ πρέπει να αναδειχθεί σε αντίπαλο πόλο της Νέας Δημοκρατίας, με ένα συνεκτικό πρόγραμμα για την οικονομία, την εργασία, τη δημόσια υγεία, την παιδεία, τη στέγη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δημοκρατική λειτουργία του κράτους. Αυτό είναι το πολιτικό στοίχημα που έχει θέσει ο Αλέξης Τσίπρας και θα το κερδίσουμε με σκληρή δουλειά, συγκεκριμένες προτάσεις και ζωντανή κοινωνική παρουσία.
Κατά τη γνώμη μου, το διακριτό μας στίγμα πρέπει να στηριχθεί σε τρεις δεσμεύσεις. Η πρώτη είναι η κοινωνική δικαιοσύνη: θέλουμε μια οικονομία που δημιουργεί ευκαιρίες και δεν φορτώνει στους εργαζόμενους, στους νέους, στους συνταξιούχους και στις πιο ευάλωτες ομάδες το δυσανάλογο βάρος των κρίσεων. Η δεύτερη είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, που σημαίνει διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, ανεξάρτητες Αρχές, ουσιαστική λογοδοσία και σύγκρουση με τα συμφέροντα που αντιμετωπίζουν το κράτος ως ιδιοκτησία τους. Δεν μπορούμε να ζητάμε την εμπιστοσύνη των πολιτών αν δεν δεσμευόμαστε ότι θα ελεγχόμαστε και εμείς αυστηρά.
Η τρίτη είναι η αποκέντρωση και η ισχυρή Αυτοδιοίκηση. Το Σχέδιο «Αριστοτέλης» δείχνει συγκεκριμένα πώς αντιλαμβανόμαστε την αλλαγή: περισσότερη εξουσία στις τοπικές κοινωνίες, οικονομική αυτοτέλεια στους Δήμους, ισχυρότερη συμμετοχή των πολιτών και μια νέα διοικητική αρχιτεκτονική.
Η αξιοπιστία, ωστόσο, δεν χτίζεται μόνο με εξαγγελίες. Απαιτεί κοστολογημένο πρόγραμμα, σαφές χρονοδιάγραμμα και δημόσια δέσμευση για το τι θα υλοποιηθεί και πότε. Η ΕΛΑΣ οφείλει να πείσει ότι έχει διδαχθεί από τις δυσκολίες και τα λάθη του παρελθόντος και ότι μπορεί να μετατρέψει τις προοδευτικές ιδέες σε εφαρμόσιμη πολιτική.
Θα υποστηρίζατε μια προεκλογική προγραμματική συμφωνία της ΕΛΑΣ με το ΠΑΣΟΚ ή θεωρείτε ότι η συζήτηση συνεργασίας πρέπει να ανοίξει μετά την κάλπη; Ποια ουσιαστική πολιτική προϋπόθεση θα θέτατε για να προχωρήσει;
Ο πρόεδρός μας Αλέξης Τσίπρας έχει θέσει έναν ξεκάθαρο στόχο: η δεύτερη κάλπη να είναι η κάλπη της ανατροπής. Πιστεύουμε ότι η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη μπορεί να διεκδικήσει την πρώτη θέση στις δεύτερες εκλογές, καθώς το βασικό δίλημμα θα είναι αν η χώρα θα συνεχίσει με τη σημερινή κυβέρνηση ή θα προχωρήσει σε πολιτική αλλαγή.
Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρούμε ότι η προγραμματική σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων είναι αναγκαία, εφόσον η ΕΛΑΣ αναδειχθεί πρώτη δύναμη στη δεύτερη κάλπη. Στόχος είναι να διαμορφωθεί μια συνεκτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, με κοινές δεσμεύσεις και σαφή προοδευτικό προσανατολισμό.
Σε μια περίοδο κρίσης εμπιστοσύνης και απαξίωσης της πολιτικής, το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι οι κομματικοί ανταγωνισμοί, αλλά η πολιτική αλλαγή και η οικοδόμηση μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης με τους πολίτες.
Έπειτα από τόσα χρόνια στην Αυτοδιοίκηση, ποιο παραμένει το προσωπικό σας στοίχημα; Ποια ουσιαστική αλλαγή στη ζωή των πολιτών θα θέλατε να συνδεθεί με τη δημόσια διαδρομή σας;
Το προσωπικό μου στοίχημα παραμένει το ίδιο: να μπορώ να είμαι χρήσιμος στους συμπολίτες μου και να γνωρίζω ότι όσα έκανα και θα κάνω από άλλο αυτή τη φορά μετερίζι θα έχουν πραγματικό αποτέλεσμα στη ζωή τους και στις επόμενες γενιές του τόπου, και ειδικά στην περιοχή μου του Πειραιά.
Ως δήμαρχος έμαθα ότι η πολιτική δεν μετριέται μόνο με τα μεγάλα έργα. Μετριέται και με το αν μια οικογένεια βρίσκει θέση σε έναν παιδικό σταθμό, αν ένας ηλικιωμένος έχει πρόσβαση στην κοινωνική δομή που χρειάζεται, αν μια γειτονιά γίνεται ασφαλέστερη, αν ένας νέος μπορεί να ζήσει και να δημιουργήσει στον τόπο του.
Αυτή την εμπειρία θέλω να μεταφέρω στην κεντρική πολιτική σκηνή. Γιατί η Αυτοδιοίκηση δεν είναι μια υποσημείωση στην πολιτική. Είναι το σημείο εκκίνησης όλων, είναι εκεί όπου ο πολίτης συναντά καθημερινά το κράτος και κρίνει αν αυτό λειτουργεί ή όχι.
Θέλω να συμβάλω σε μια Ελλάδα όπου οι Δήμοι δεν θα παρακαλούν για τους πόρους που δικαιούνται, όπου οι τοπικές κοινωνίες θα έχουν πραγματικό λόγο στις αποφάσεις και όπου οι νέοι δεν θα αναγκάζονται να εγκαταλείπουν τον τόπο τους επειδή δεν έχουν δουλειά, προοπτική ή αξιοπρεπή στέγη. Και θέλω να αφήσουμε πίσω μας μια Αυτοδιοίκηση πιο δημοκρατική, πιο αποτελεσματική και πιο κοντά στον πολίτη. Αυτό σημαίνει να δίνουμε πραγματικές δυνατότητες συμμετοχής στους ανθρώπους, όχι να τους θυμόμαστε μόνο κάθε τέσσερα χρόνια.
Δεν με ενδιαφέρει να συνδεθεί το όνομά μου με μια θέση ή έναν τίτλο. Με ενδιαφέρει να συνδεθεί με μια αλλαγή που θα αντέξει στο χρόνο: να γίνει η Αυτοδιοίκηση πραγματικός πυλώνας δημοκρατίας, κοινωνικής συνοχής και ανάπτυξης. Να δημιουργηθούν δυναμικές που θα κάνουν την πολιτική αλλαγή και την αλλαγή πολιτικής πράξη. Αν πετύχουμε αυτό, θα έχουμε κάνει ένα ουσιαστικό βήμα για μια Ελλάδα που λειτουργεί καλύτερα για όλους. Και αυτό, έπειτα από τόσα χρόνια δημόσιας διαδρομής, παραμένει για μένα το σημαντικότερο στοίχημα.
Διαβάστε ειδήσεις για τα Νότια Προάστια Αττικής στο Notiesdiadromes.gr
Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook
