Διαρκώς σε τεντωμένο σχοινί οι σχέσεις ΗΠΑ – Ιράν, δίχως να είναι ορατή ακόμη και η παραμικρή ελπίδα αποκλιμάκωσης
Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΝΟΤΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ – 26/08/2026
Σε νέα, επικίνδυνη φάση εισέρχεται η κρίση ΗΠΑ – Ιράν, καθώς οι δύο πλευρές αδυνατούν να βρουν σημείο επαφής και η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να επεξεργάζεται νέο, σκληρό πακέτο κυρώσεων κατά της Τεχεράνης. Η οικονομική D-Day που υποσχέθηκε πάντως ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται ότι καθυστερεί, καθώς η αμερικανική πλευρά σταθμίζει τους κλυδωνισμούς και τις συνέπειες που μπορεί να έχει μια τέτοια απόφαση στην παγκόσμια οικονομία, όπως άλλωστε παραδέχθηκε σε δηλώσεις του και ο υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ.
Την ίδια ώρα, το Ιράν κλιμακώνει την πίεση στα Στενά του Ορμούζ, απειλώντας 45 δεξαμενόπλοια με πρόστιμα, κατάσχεση φορτίων ή κράτηση, επειδή φέρονται να παραβιάζουν τους νέους κανόνες διέλευσης. Το κρίσιμο θαλάσσιο πέρασμα, από το οποίο υπό κανονικές συνθήκες διακινείται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου, παραμένει ουσιαστικά υπολειτουργικό. Η ναυσιπλοΐα έχει καταρρεύσει σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα, καθώς οι περισσότερες ναυτιλιακές αποφεύγουν τη ζώνη και την κατάσταση φαίνεται να σώζουν τα λεγόμενα «μυστικά περάσματα» που επιτρέπουν την περιορισμένη διέλευση πλοίων που κουβαλούν ανάλογα φορτία, συγκρατώντας έτσι για την ώρα σε επίπεδα κάτω των 100 δολαρίων την τιμή του πετρελαίου.
Παράλληλα, η διπλωματική προσπάθεια του Ομάν συνεχίζεται, όμως η Ουάσιγκτον υποστηρίζει πλέον ότι δεν υπάρχουν προγραμματισμένες συνομιλίες με την Τεχεράνη. Ο Τραμπ επιμένει από τη δική του πλευρά ότι οι ΗΠΑ ελέγχουν τα Στενά του Ορμούζ και ότι αποτελούν ουσιαστικά αμερικανικό έδαφος, ενώ το Ιράν υποστηρίζει ότι η πλήρης επαναλειτουργία τους προϋποθέτει αμερικανικές παραχωρήσεις που έχει βάλει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η αντιπαράθεση, όπως είναι λογικό, έχει ήδη περιφερειακές και οικονομικές συνέπειες. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανέστειλαν επ’ αόριστον εμπορικές και χρηματοπιστωτικές συναλλαγές με το Ιράν, ενώ η αγορά πετρελαίου βρίσκεται αντιμέτωπη με νέα άνοδο τιμών, καθώς μειώνονται τα διαθέσιμα αποθέματα ασφαλείας. Έτσι, γίνεται για ακόμη μια φορά αντιληπτό παγκοσμίως ότι το Ορμούζ δεν αποτελεί πλέον μόνο στρατηγικό σημείο αντιπαράθεσης, αλλά τον βασικό δείκτη για το αν η σύγκρουση θα οδηγήσει σε νέα ενεργειακή κρίση ή σε έναν δύσκολο συμβιβασμό, την ώρα που το Ιράν απειλεί ανοιχτά με εξάπλωση του πολέμου και στην Ευρώπη και χτυπήματα σε Κύπρο και Βουλγαρία, λόγω της χρήσης στρατιωτικών βάσεων στις χώρες αυτές από αμερικανικές δυνάμεις για επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
